Odpady rolnicze, które zazwyczaj są spalane lub pozostawiane do zgnicia, mogą odegrać znacznie większą rolę w przeciwdziałaniu zmianom klimatu, jeśli zostaną wykorzystane w trwałych materiałach budowlanych – wynika z nowych badań przeprowadzonych na University of East London (UEL).
Badanie wykazuje, że pozostałości włókniste z upraw takich jak pszenica, ryż i kukurydza – wytwarzane co roku na świecie w miliardach ton – mogą działać jako potężny pochłaniacz węgla, jeśli zostaną przekierowane do produkcji materiałów budowlanych, takich jak izolacje, płyty i panele. Zamiast uwalniać węgiel z powrotem do atmosfery w ciągu kilku miesięcy, materiały te mogą go magazynować przez dziesięciolecia.
Badania, którymi kierował dr Bamdad Ayati z wiodącego na świecie Sustainability Research Institute (SRI) na UEL, są jednymi z pierwszych, w których oceniono tę szansę w skali globalnej przy użyciu „dynamicznego” podejścia do cyklu życia. W przeciwieństwie do konwencjonalnych metod rozliczania emisji dwutlenku węgla, analiza ta śledzi, kiedy węgiel jest uwalniany lub magazynowany w czasie, pokazując, jak moment tych procesów może znacząco zmienić wpływ na klimat.
Dr Ayati stwierdził, że praca ta wskazuje na przeoczoną szansę klimatyczną, która „ukrywa się na widoku”.
„Każdego roku ogromne ilości resztek pożniwnych są spalane lub pozostawiane do rozkładu, zwracając węgiel do atmosfery w krótkim czasie” – powiedział. „Nasze badania pokazują, że jeśli włókna te zostaną skierowane do trwałych materiałów budowlanych, mogą magazynować węgiel przez dziesięciolecia i wywoływać wymierny efekt chłodzenia. Zmienia to postrzeganie resztek z problemu związanego z utylizacją na potencjalny zasób klimatyczny”.
Wyniki sugerują, że samo zaprzestanie otwartego spalania resztek pożniwnych i skierowanie ich do trwałych produktów budowlanych mogłoby zapewnić trwały efekt chłodzenia w ciągu następnego stulecia. W połączeniu z energią odnawialną (w celu zastąpienia wypartej energii z biomasy), korzyści klimatyczne stają się jeszcze silniejsze.
Badanie zwraca również uwagę na dysproporcję między skalą dostępnej biomasy a jej niewielkim wykorzystaniem w trwałych produktach.
Podczas gdy każdego roku powstaje około 4,4 miliarda ton resztek rolniczych, tylko niewielka ich część trafia do zastosowań długotrwałych; większość jest spalana, wykorzystywana jako pasza dla zwierząt lub pozostawiana do rozkładu.
Co istotne, badanie pokazuje, że nawet ambitny wzrost produkcji samej izolacji pochodzenia biologicznego pochłonąłby jedynie niewielką część tego materiału. Autorzy argumentują, że aby w pełni odblokować potencjał klimatyczny, sektor budowlany musi rozszerzyć stosowanie materiałów bio-opartych poza niszowe zastosowania.
Badanie pt. Dynamic life cycle assessment of fibrous agricultural residues for long-lived carbon storage in building materials zostało opublikowane w czasopiśmie Cleaner Environmental Systems i przygotowane przez naukowców z Instytutu Badań nad Zrównoważonym Rozwojem oraz Szkoły Architektury, Informatyki i Inżynierii UEL.
Źródło: https://www.uel.ac.uk/about-uel/news/2026/january/farm-waste-could-lock-away-carbon-decades